| 23 ตุลาคม 2547 : 13.00 PM : สนามบินดอนเมือง |
 หลังจาก ไม่ได้ดำน้ำมาหลายเดือน Gear Bag 40 ใบที่กำลังรอการ check in จึงดูเป็นแค่กระเป๋าใบใหญ่ๆใบนึงเท่านั้น นี่ฉันกำลังจะไปดำน้ำถึงสิปาดันเลยนะ... ตายละวา ความรู้สึกด้านชาแบบนี้ ไปดีมั๊ยว๊า เฮ้อ... อารมณ์ล่มตั้งแต่ต้นทริปเลยเหรอเรา   |
| 24 ตุลาคม 2547 : 14.10 PM : Dive Site 'EeIs Garden' |
 แก๊งๆๆๆ เสียงเคาะแท๊งก์มีให้ได้ยินอยู่ตลอด ไหนๆๆๆ อะไร ๆๆๆ ว๊าย...เต่า! ทำไมมันเยอะอย่างนี้เนี้ย... นั่นๆเต่ายักษ์!!! ตัวใหญ่กว่าฉันอีก'แก๊งๆๆๆ' คราวนี้อะไรอีก...อุ๊ย! Frog Fish  ตัวเล็กกระจิ๊ดเอง แต่เดี๋ยวสักพัก 'แก๊งๆๆๆ' Giant Frog Fish!!! ตัวขนาดมือฉันกางออกสุดๆยังไม่มิดเลย เอาล่ะสิ หัวใจเต้น เริ่มไม่เป็นจังหวะ ความรู้สึกแบบนี้กลับมาแล้ว |
| 25 ตุลาคม 2547 : 11.46AM : Dive Site 'Baracuda Point' |
 ฝูงปลาสากนับพันๆตัว ว่ายวนเหมือนพายุเฮอริเคนผ่านหน้า ไป...
โอ้โห.....................................ที่ สิปาดันมีอะไรให้ดูเยอะมากตั้งแต่ของเล็กของน้อยที่หาดูได้ยากในประเทศเรา จนถึงของใหญ่!!!'Turtle Cave' หรือชื่อ ภาษาไทย (ที่ฉันอุตริตั้งขึ้นมาเอง)ว่า 'ถ้ำเต่าไม่หวนกลับ' หลายคนคงรู้กันพอคร่าวๆแล้วว่า
ถ้ำแห่งนี้ มีเต่าหลายชีวิตที่หลงเข้าไปแล้วไม่สามารถหาทางกลับมาได้... อืม...ใครที่ได้ฟังอย่างนี้ คงคิดว่ามาทั้งที ขอโฉบผ่านหน้าถ้ำก็ยังดีล่ะว๊า
แต่...สำหรับฉัน...ผิดถนัด! มาสิปาดันเที่ยวนี้ดำน้ำทั้งหมด 17 dives
แต่เราลง dive site เดิมซ้ำกันถึง 8 dives ...ทำไมนะเหรอ? |